Op stap met Nico Bakkernes.

(Gijs Nederlof) In het hengelsportwereldje stappen veel markante persoonlijkheden rond. Veelal zijn het positief ingestelde wedstrijdvissers waar je je niet snel aan ergert. Dit soort jongens kenmerkt zich door het vrolijke aura dat er bijna altijd omheen hangt. Natuurlijk zijn de mannen na een slechte prestatie wel eens niet in hun hum. Wie is dit niet, toch? In deze “vrolijke-aura-categorie” valt ook Nico Bakkernes. Nico en ik kennen elkaar al een jaartje of tien. Ik geloof dat ik hem voor het eerst tegen het lijf liep bij de inmiddels ter ziele gegane wintercompetitie in de grachten van Zeewolde. 



Tien jaar geleden was Nico al een enthousiaste sportvisser die duidelijk ambities had. Dat is er inmiddels wel aardig uitgekomen. Hij maakt al jaren deel uit van het succesvolle Evezet Fishing Team en vist mee in de A-divisie van de door Sportvisserij Nederland georganiseerde Topcompetitie.  Ook op de diverse hengelsportbeurzen kom je hem tegen, bijna altijd in de stand van Evezet, druk bezig met het promoten van zijn sponsor.



Wij streken onlangs eens met hem neer aan de altijd spannende Lage Vaart bij Almere. Als we ’s ochtends aankomen, stort het van de regen. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik dan al de neiging heb om rechtsomkeert te maken. Als mooiweervisser heb ik een broertje dood aan kou en regen. Afspraak is afspraak, dus ik begin met het uitpakken van mijn spullen.



Nico is inmiddels bezig om zijn materialen uit te stallen en ik spot meteen een busje rode mais en hennep. Beide blikjes zijn afkomstig van zijn sponsor Evezet en ze schijnen nieuw op de markt te zijn. Bijzonder aan de rode mais is dat hij niet afgeeft. Kijk, daar kan ik iets mee. Niets zo rottig als een paar vuurrode handen na afloop van een vissessie met rode mais. Evezet heeft iets ontwikkeld waardoor de maiskorrels niet meer afgeven nadat ze roodgekleurd zijn. Als dat geen verbetering is!




Inmiddels is het droog geworden en kan het lokvoer, Evezet uiteraard, het water in. De ballen vliegen als een streep naar de top en al snel zitten we gezellig knabbelend op een gevulde koek te wachten op de eerste beet. Met Nico vallen er weinig of geen stiltes, hij zit niet snel om gespreksstof verlegen. Al snel komt het gesprek op internationaal vissen. Zijn zoon Jeffrey maakt inmiddels het wedstrijdcircuit ook al onveilig. Dat hij dit niet onverdienstelijk doet blijkt wel uit zijn plaats in het U23-team dat al op menig WK van zich heeft doen spreken. Nico reist dan ook half Europa af om zijn zoon te begeleiden.



Het prettige aan Nico is dat hij het ook ongezouten zegt als hij het ergens niet mee eens is. Dat kom ik niet veel tegen aan de waterkant. De meeste wedstrijdvissers vallen in de categorie held-op-sokken. Dat kun je van Nico niet zeggen. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik geen hoge pet op heb van de huidige coachingsstaf. Vistechnisch krijgen ze van mij een dunne voldoende; de overige zaken op het gebied van communicatie en organisatie behoeven verbetering. Communicatief is de boel niet zo sterk en ook het managementverhaal laat zich in mijn visie het beste omschrijven als rommelig en onder de maat. Als ik zo het gedoe rond de teams en de WK’s eens bekijk, wordt het hoogtijd voor de introductie van een heuse manager. Nee, niet zo’n gezellige meeprater, maar eentje die de boel eens goed opschudt.



Nico blijkt er compleet anders over te denken en geeft aan dat hij het niet met mij eens is. In zijn visie zijn Jan en zijn mannen uitstekend bezig. Er zijn goede resultaten en als ze genoeg tijd krijgen, komen de medailles vanzelf. De sfeer is goed en de stemming zit er meestal goed in. “Als je er niet bij bent, kun je er ook niet over oordelen”. Daar heeft Nico natuurlijk een punt. Ik ben er eigenlijk nooit bij.  Dat is uiteraard niet voor niets. Het heeft voor mij geen enkele meerwaarde om half Europa af te reizen.



Toch zet Nico mij wel aan het denken. Al doorvissend realiseer ik mij dat het tijd wordt om onze bondscoach maar eens te gaan benaderen voor een interview. Met “Jan om tafel” lijkt mij wel een aardige titel. Natuurlijk komen dan de huidige resultaten ter sprake, het voorstel van de federaties, de heisa rond het WK-dames, het gedoe met de jeugd in Italie van vorig jaar en nog veel meer onderwerpen. Ik ben helemaal om, Nico heeft helemaal gelijk.



Ondertussen wordt het wat stiller. Niet omdat we uitgepraat zijn, maar omdat de vis begint te bijten. Jawel, een visssessie zonder vis is toch wat lastig. Nico vangt inmiddels de ene bliek na de andere. Ik heb er weer voor gekozen om aan de overkant te vissen met een loodje en een boilie. Katapult erbij en schieten maar. Eens kijken of het lukt om een karpertje zo gek te krijgen om mijn aas te pakken. Het lijkt erop dat ik weer een dagje “blankend” doorbreng. Nico blijft maar doorvangen.



Het begint ook weer te regenen en na een uurtje of 4 vissen wordt het tijd om de spullen weer eens in te pakken. We nemen nog een gevulde koek en een bak koffie. Naast een gezellige kerel en goede wedstrijdvisser is hij trouwens ook de man voor je metselklus. Nico blijkt in het dagelijks leven een metselbedrijf te runnen. Als je dus nog eens een muurtje te metselen hebt kan ik je hem aanbevelen. We nemen hartelijk afscheid en gaan ieder ons eigen weg. 
     
Gijs Nederlof



Terug

12-10-2012
http://www.fishcresta.eu
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.topdobbers.nl
blank
http://www.johnkooijhengelsport.nl
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
http://www.frenkiesdobbers.nl
blank
http://www.fishmatrix.co.uk/
blank
http://www.petervdwillik.nl
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
https://www.woutvanleeuwen.nl/
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
http://www.evezet.nl
blank
http://www.hengelsportfauna.nl/
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
http://www.hemuhengelsport.nl
blank
http://www.garbolino.fr
blank