Visserijsprokkels Ronald Nannings

Afgelopen weken was het rustig aan de waterkant. Geen wedstrijden en ben af en toe zelf eens gaan vissen. Nu nodigde het weer niet echt uit om een hengeltje uit te gooien. En de keren dat het mooi weer was moest ik werken. Kortom, echt veel aan de waterkant heb ik niet gezeten. Intussen is de lockdown van toepassing. Je kunt merken in mijn omgeving dat het virus langzaam dichterbij kruipt. Op dit moment is het, "niemand de deur uit", het is even niet anders.

Afgelopen weken heb ik niet stil gezeten. Voor en na de korte winterperiode heb ik prima kunnen vissen. De vangsten waren soms heel goed en soms heel erg slecht. Met name kort na de vorstperiode was er bijna geen beet te krijgen. Uiteraard heb je uitzonderingen, zoals de jachthavens in en om het IJsselmeer. Daar kon je bakken met vis vangen, maar of je er veel van opsteekt, daar heb ik soms zelf mijn twijfels wel over. Natuurlijk zijn er vissers die een andere mening hebben en dat mag, we leven niet in Noord-Korea.

Het vissen in een kanaal, waar je soms maar een paar beten krijgt, geeft mijns inziens meer voldoening. Maar zo heeft ieder zijn voorkeur, een net vol met vis is natuurlijk hartstikke leuk, je kunt er de blits mee maken. Aan de andere kant zijn er niet zoveel wedstrijden waar je bakken vol vis vangt. Tijdens een Topcompetitie mag je al blij zijn als je een paar bliekjes of posjes vangt. Aan het Lateraal Kanaal kan je tegenwoordig de lange hengel wel thuis laten. Gewapend met een volglas Bolohengel van 3,5 meter kan je aardig ver komen, mits de grondels mee willen werken.

Afgelopen weken heb ik ook wat materialen besteld. Zo ook weer mooie glimmende dobbers van Caperlan voor een zachte prijs. Menig wedstrijdvisser moet dan hard lachen, maar wie het laatst lacht…. Voor wat mij opviel waren de afwerking en het oog voor detail. Die prijs had ik dat nog niet gezien en dan wordt ook nog eens het rubber meegeleverd om de dobbers te bevestigen. Ik moet de dobbers nog wel testen in het ruime sop, maar dat komt vast en zeker goed.

Afgelopen weken heb ik weinig Sprokkels geschreven. Ik had wel een stuk geschreven, maar vond dat achteraf niet goed genoeg. Soms heb je wat inspiratie nodig om een artikel te schrijven. Tussen mijn drukke werkzaamheden door is dat soms wel eens wat lastig. Zeker als er een paar nieuwe projecten lopen die al mijn aandacht opslokken. In elk geval vond ik het weer hoog tijd voor een stukje, anders dachten de sommige vissers dat ik onder straattegel was weggekropen.

Zoals ik al schreef vis ik veelal aan het kanaal. Mijn geliefde stek, waar ik veel uurtjes had doorgebracht, werd gebarricadeerd door een bewoner. Kennelijk hadden ze er de balen in dat ik regelmatig voor het huis aan het kanaal zat te vissen. Ik gedroeg mij voorbeeldig, ik maakte geen lawaai en deed mijn behoefte niet in de tuin. Maar het gevolg was dat men alles had afgerasterd en schapen op het stuk land liet grazen, juist op het stuk waar ik viste. Weg mijn mooie visstek. Toen zijn vrouw met de auto aan mij kwam vragen of ik haar loslopende hondje had gezien, had ik mijn gedachten erover die ik verder niet zal benoemen. In elk geval lijkt het een trend dat steeds minder bewoners aan het kanaal het leuk vinden om wedstrijdvissers te zien.

Afgelopen weekend met Coen van Bommel op stap geweest, niet om te gaan borrelen, maar om te vissen. Ik kan tegenwoordig al slecht tegen bier, als ik er twee op heb val ik al om, tot groot genoegen van andere borrelaars. We hadden afgesproken bij Landsmeer, op een stukje parcours met weinig bewoners en redelijk wat ruimte om af te steken. Het was (wederom) erg druk aan het kanaal. Gelukkig vonden we al snel een plek bij de autosloperij. We pakten onze spullen behoedzaam uit en we gingen vissen. Het doel van deze sessie was om een paar zaken uit te proberen.

Coen had weer wat wondermiddelen om uit te proberen en ik ging aan de slag met de traditionele aanpak. Daarbij zouden we het qua aas zetten ook geheel op eigen manier invullen. Ik had geen wormen, dus kon ik deze ook niet inzetten. Kortom, beiden een eigen aanpak. In begin gingen we gelijk op, maar na een half uur kwam Coen op stoom. De werking van zijn voer en de additieven deden hun werk en bij mij werd het steeds spaarzamer. Dus ik ook aan de slag met wat middeltjes, maar dat kon de vis nog niet bekoren.

De weersomstandigheden waren geweldig, de zon scheen weldadig, al stak er wel een gure oostenwind op.  Al met al waren we niet ongelukkig met onze vangst. Het waren geen supergewichten, maar dat was ons doel ook niet. Met z’n tweeën trainen onder dit soort omstandigheden beter, de communicatie is duidelijk en je stemt alles met elkaar af. Met een team trainen is toch weer hoe iedereen alles interpreteert en toepast. Met z’n tweeën kan je dat veel beter afstemmen en stroomlijnen. Kortom weer een mooie visdag en wellicht weer een zonnig vervolg.

 

Tot hoorns of tot aan de waterkant.

Ronald Nannings.



Terug

04-03-2021
http://www.warmtekleding.nl/
blank
http://www.hemuhengelsport.nl
blank
http://www.garbolino.fr
blank
http://www.petervdwillik.nl
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
http://www.evezet.nl/cms/index.php/nl/
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank