Visserijsprokkels Ronald Nannings

De afgelopen weken zijn voor de Nederlandse wedstrijdvissers in een vreemde toestand verlopen.  Alle wedstrijden tot juni zijn zo’n beetje afgelast of uitgesteld door de coronacrisis. Het lijkt er op dat de periode na juni ook onzeker gaat worden. Het coronavirus is niet zomaar uit ons land verdwenen, wat betekent dat veel evenementen en wedstrijden op losse schroeven komen te staan. Zelfs het W- dames lijkt niet langer zeker meer. Er gaan zelfs geluiden op dat de lockdown voort zal duren tot 2021. Mogelijk dat hier en daar de touwtjes worden losgelaten, maar de situatie zoals die was, zal nog even op zich laten wachten. Het is allemaal niet anders.

 

Mocht het kabinet en het RIVM besluiten om de touwtjes lichtjes te laten vieren, dan zie ik wel weer mogelijkheden om wedstrijden te kunnen vissen.  Niet op een grote schaal, want vissen met meer dan 100 deelnemers kunnen we voorlopig echt wel vergeten. Nee, ik denk dan meer op kleine schaal, bijvoorbeeld teams die het tegen elkaar gaan opnemen (6 tegen 6 of 5 tegen 5). Voordeel is dat je het heel kleinschalig houdt en dat je op vrijwel elk parcours binnen Nederland kunt vissen.

Als je bijvoorbeeld de TC-feeder als voorbeeld neemt, daar zijn op dit moment 6 teams ingeschreven. Het ene team neemt het dan tegen het andere team op. Je zit tijdens zo’n team battle om en om, dus nooit naast een teammaat.  Je vist als team een thuis- of een uitwedstrijd en je hebt als team altijd een gegarandeerde kop- of eindstek. Je vist als deelnemer minimaal 35 meter uit elkaar en je gaat niet samenscholen. De organisatie wordt gevoerd door twee teamcaptains en een wedstrijdcontroleur van Sportvisserij Nederland. Het feeder team wat de minste punten scoort over twee wedstrijden wint de onderlinge strijd. Het feederteam dat over 12 wedstrijden de minste punten heeft is kampioen voor teams TC-feeder. Je kunt ook het poolen per wedstrijd invoeren, als de teams dat willen.  

Het wegen laat je door 1 man uitvoeren, je zorgt ervoor dat er zo min mogelijk onderling contact is.  Hoe doe je dat wegen dan? Je laat de visser de vangst in een 40 liter kuip met water deponeren, hierna wordt de kuip in een andere emmer waar het weeg net overheen zit gedeponeerd. De vangst blijft in het weegnet zitten en wegen maar. Aangezien de teamcaptains de weging onderling doen met de controleur, tekenen zij voor de gezamenlijke teamuitslag. Visrijke wateren worden in goed overleg gekozen. In geval dat de captains of teams er niet uitkomen, zal Sportvisserij Nederland een water gaan aanwijzen.

 

Indien er geen teamcaptain aanwezig is, dan wordt er een vrijwilliger of controleur toegevoegd, maar bijna elk team heeft wel een teamcaptain, bankrunner of reserve, dus ik zie weinig problemen.  Individueel is er ook wel een klassement te maken. De 12 deelnemers met het minst aantal punten (je vist per wedstrijd een 1 of een twee) vissen de finale op een centraal gelegen parcours. Indien de punten gelijk zijn, bepaalt het hoogste gewicht wie zich plaatst.  Je houdt het deelnemersaantal op 12, er mogen zich slechts 15 personen aan de waterkant bevinden. Supporters, familieleden en bankrunners moeten dus wegblijven.  Als je deze formule hanteert dan heb je 12 ontzettend leuke onderlinge wedstrijdjes.

Het is ook leuk voor de mindere teams die dan tegen de topteams op moeten boksen. Natuurlijk worden de mindere teams horendol gevist. Maar ze zien zelf waar het aan schort en kunnen er dan ook aan werken. Het onderlinge contact tussen de teams kan natuurlijk ook leuk zijn, dan wel op afstand. Teamcaptains die telefonisch aan het overleggen zijn voor de data en de viswateren. Ik denk wel dat het kan en dat het leuk kan zijn. Nogmaals dit kan alleen als het RIVM en het kabinet de touwtjes lichtjes laat vieren en als de coronacrisis min of meer onder controle is.

 

Afgelopen weken heb ik in mijn eentje, en op een stek waar helemaal niemand komt, een hengeltje uitgegooid. Dus niet op een stuk parcours waar hordes wielrenners rochelend en spugend langs komen racen. Nee, dat is mij veel te link. Ik heb helemaal geen zin om op de intensive care te moeten liggen. En op die dagen heb ik redelijk gevangen,  een mooi netje voorns, met zo nu en dan een brasem. Dat zijn dan van die dagen dat je secuur moet vissen, lichte dobber en een klein haakje. Ik heb zo nu en dan met de feeder gevist en ook daarmee waren de resultaten goed. Natuurlijk vis je in je eentje en dan vang je altijd wel veel vis. Maar het is altijd beter dan helemaal niks doen.

 

Recent is er overigens nog een mooi bericht gekomen over het Steenwijkerdiep waar eindelijk vissteigers mogen worden aangelegd. Een lang gekoesterde wens van de verenigingen en de federatie. Na jarenlang getouwtrek tussen juristen van Sportvisserij Nederland, de federatie en de bewoners had de Raad van State nu eens voor het vissen en de vissers gekozen. Kijk dat zijn nu eens mooie berichten waar je als visser wel vrolijk van wordt. Fijne paasdagen allemaal, blijf thuis of vis alleen.  

 

Tot hoorns of aan de waterkant.

Ronald Nannings



Terug

09-04-2020
http://www.petervdwillik.nl
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
http://www.garbolino.fr
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.hemuhengelsport.nl
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
http://www.evezet.nl/cms/index.php/nl/
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank