Visserijsprokkels Ronald Nannings

Deze week stond in het teken van de Team-van-het-jaarwedstrijd aan het Wildervanck kanaal. Voor mij was het lange tijd geleden dat ik er ooit had gevist. Toen zat ik nog in het Hengelsportreus Maver team en wonnen we destijds glorieus deze teamwedstrijd. Tijden veranderen, de vis en de vissers ook. Destijds was het kanaal nog niet voorzien van steigers en kon je tot je knieën in de blubber wegzakken. Gelukkig heeft de Federatie Groningen dat grandioos aangepakt door mooie steigers te plaatsen. Het knippen en snoeien hoort nu tot verleden tijd en het parcours is perfect bereikbaar.

Met het team Fiji hadden we twee trainingen op het programma staan. Bij eerste training was het koud en vielen de hagelstenen op ons hoofd. Ondanks het koude weer wisten we allemaal nog verschillende mooie brasems te vangen en veel kleine vis. De finale training daarna zouden we kort voor de wedstrijd gaan doen. Coen had op het internet een locatie gevonden waar we perfect konden verblijven. De locatie was op 2 kilometer van het parcours en voorzien van alle gemakken. Kortom, we hadden er veel zin in met het team. Alleen Sjaak kon helaas niet meekomen vanwege andere verplichtingen.

Helaas viel onze training op zaterdag, zodat ik niet mee kon vissen met de Federatie feederkampioenschappen aan het NH Kanaal. Nu zag ik bij de gepubliceerde uitslag dat er minder deelnemers dan vorig jaar aan de waterkant te vinden waren.  Ten opzichte van vorig jaar waren er dit keer 15% minder deelnemers, een significante terugval. Ondanks de inspanningen van de Federatie om met groter prijzenpakket te komen, heeft het niet geleid tot meer deelnemers.

Op zaterdagochtend bij Stadskanaal aangekomen, gingen we snel naar het parcours. Onze teleurstelling was groot toen bleek dat het parcours volledig bezet was. We besloten daarom net buiten het parcours te gaan trainen. Visleem.com had voor ons team leem beschikbaar gesteld, daarvoor onze dank. Aan deze prima leem die in binnen- en buitenland veelvuldig wordt gebruikt kan het niet liggen. We pakten snel onze materialen uit en besloten te gaan beginnen met de teamtraining. Max Raes en Coen hadden de turbo erop staan; zij vingen bij de eerste inzet gelijk een grote brasem. Ook Mart liet zich niet onbetuigd en ving ook al een paar mooie zeelten.

Nadat ik flink wat aas en leem had gecupt en een dobber model formaatje totempaal had gemonteerd, kwamen de brasems ook bij mij op visite. Kortom, we hadden een geslaagde training met een mooi netje vis en onze aanpak was dat we voor de grote vissen zouden gaan. Het voer wat we zouden gebruiken was natuurlijk aangepast voor deze “dikke vissen”- tactiek. We besloten een kilo Supercup en een kilo Big Fish te gebruiken van de firma Marcel v.d. Eynde. Tijdens de training bleek dat Coen met deze samenstelling ver boven de rest uitstak. Met de teambespreking hadden we besloten dat dit de beste tactiek was en dat we dat ook zo zouden gaan uitvoeren.

In de avond gekeken naar de overwinning van Nederland bij het Eurovisiesongfestival. In de nacht ging familie Raes dit nog eens dunnetjes over doen. Dit keer niet met mooie liedjes, maar met een snurkduet. Max en Barry gingen die nacht verschillende keren door de geluidsbarrière. Ik heb persoonlijk weinig geslapen, omdat ik nu eenmaal een lichte slaper ben. Mart besloot maar in de keuken te gaan liggen en Coen ging (slaap)wandelend door het park. Eenmaal wakker in de ochtend was ik als een duffe dodo; een paar bakken koffie hielp ook al niet meer. Sjaak was intussen naar de waterkant vertrokken  en hij was wel kwiek en fruitig.

Barry had intussen geloot, met Sjaak vlak bij de eindstek hadden we er zin in. Het team kende echter een stroeve start. Max deed echter de harten van het team sneller kloppen door binnen een half uur een mooie brasem te vangen. Coen zat echter naar een roerloze dobber te turen. Alle trucjes toegepast maar niets hielp bij Coen. Ik had geloot met twee voormalig wereldkampioenen in mijn sector, Guido Nullens en Dieter Friederichs. Guido zat naast mij, dus ik wist hoe laat het was. Guido en ik hadden een stroeve start, in het eerste uur wist ik wat bliekjes boven de grond te vangen. Licht vissend, haakje 22 en een dunne onderlijn was prima om de gehate nul weg te werken. Bij Guido liep het echt voor geen meter. Met wat aanpassingsvermogen wist ik een uur lang vis te vangen, daarna was het sprokkelen voor een enkele aanbeet.

Volgens de tactiek de totempaaldobber tevoorschijn gehaald en daarmee gevist,  maar deze dobber moet nu nog ondergaan. Dieter zat heerlijk te vissen, zijn aanpak was duidelijk heel anders dan die van mij en Guido. Terwijl wij secuur hadden gecupt, had Dieter zijn plek aangevoerd met lichte leemballen. Hierdoor was zijn plek wel groter, maar het had kennelijk meer effect, want hij bleef vis vangen tot het einde toe. Dieter wist knap vissend met veel kleine vis het vak te winnen.

Naar het einde van de wedstrijd toe bleek dat we met onze tactiek de plank volledig hadden misgeslagen. Sjaak kon nog wel kleine vis vangen en ook Mart had een brasem in zijn netje. Maar dit was veel te kort om een serieuze bedreiging te vormen voor de top 5. We eindigden op een roemloze 12e plek, kortom gegokt en verloren, maar ook dat is vissen. 

Tot hoorns of aan de waterkant

Ronald Nannings



Terug

20-05-2019
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
http://www.fishmatrix.co.uk/
blank
http://www.frenkiesdobbers.nl
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.hemuhengelsport.nl
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
http://www.evezet.nl
blank
http://www.topdobbers.nl
blank
http://www.petervdwillik.nl
blank
http://www.garbolino.fr
blank
http://www.hengelsportfauna.nl/
blank
http://www.fishcresta.eu
blank