Visserijsprokkels Ronald Nannings

Deze week stond een van de belangrijkste wedstrijden van ons team VNK op het programma, het open NK voor teams, georganiseerd door Sportvisserij Nederland. Voorheen was dit een wedstrijd waarbij het meedoen aan een Wereldkampioenschap nog als hoofdprijs stond. Dit is niet meer zo, de prijzentafel bestaat thans alleen uit eremetaal en borden. De andere kant van het verhaal is dat het er nu een stuk relaxter aan toe gaat. Neemt niet weg dat wij als team ook 200% geven als het om de eer gaat.


Het VNK team is in feite het team dat voorheen onder een andere sponsorvlag deelnam. Nu vissen wij voor VNK Medemblik. Met Nick Koopmeiners, Sjaak Laan, Harry Kleijn, Coen van Bommel en ikzelf zagen wij wel kansen voor een plek in de top 5. Als de loting nog mee zou zitten, zat er misschien nog meer in. Dan moet alles wel meezitten en moet ook de voorbereiding perfect zijn. Dat laatste wilden we niet laten verslonzen, dus gooiden we er een aantal trainingssessies tegenaan.



Tijdens deze trainingen werd er over het algemeen goed gevangen, heel goed zelfs. We wisten echter dat het tijdens de wedstrijd zoveel anders zou gaan worden. De dag voor de wedstrijd tijdens de training vingen we allemaal boven de 10 kilo vis en gingen we met een goed gevoel het kampioenschap in.

We hadden een strategie, waarbij we ons zoveel mogelijk zouden richten op een bonusvis, want we waren er van overtuigd dat deze overal wel rond zou zwemmen. Anders zouden we wel gaan gokken op de grotere blieken. Coen moest uit België komen en miste zo een deel van de training. Al mopperend kwam hij aan de waterkant, want hij had alleen maar in de file gestaan. Even snel de hengel uitgooien en hij ving al snel de ene na de andere mooie vis. Kortom, Coen was al snel aan het glunderen op zijn kist. 

Na een goede nachtrust kwamen we weer uitgeslapen bij elkaar. Met het team een bespreking en voer aanmaken op de verzamellocatie.
Na de loting waren we niet eens ontevreden, één kopnummer en de rest redelijke en slechtere nummers. Ik was vergeetachtig en moest terug om de casters te halen die nog in het hotel lagen. En zo miste ik een groot deel van de bespreking. Rob Koopmeiners nam de leiding in handen en dat doet hij meestal met verve. Zijn motto: geen oeverloos gezeur en gezever, maar vis vangen!  Terug bij de verzamellocatie stond mijn voer al klaar, dat bespaarde mij weer een hoop tijd. Iedereen was goed op de hoogte van ons plan en het spel kon beginnen.

De materialen op mijn stek D15 opbouwen en een weerzien van veel oude bekenden. Dick Kruise komt ook nog langs pendelen op de fiets want hij zou vandaag gaan bankrunnen voor een Limburgs team. Bij mijn stek  zag ik dat er een dik plakkaat groene algen lag, het leek wel erwtensoep. Omdat mijn stek achter de bomen lag en uit de wind, zat er niet veel beweging in deze groene drab. Ik besloot de materialen in orde te maken en er verder geen aandacht aan te besteden. Het plan was om flink wat topsets op te bouwen en ik had zelfs een kort kanthengeltje klaar gemaakt. Want ik zag uit mijn ooghoeken dat mijn buren dat niet deden.


Het signaal voor het voeren begon en iedereen begon met voeren. De meeste vissers cupten het voer behoedzaam op de stek, terwijl enkelen met de hand gooiden. Na dit geweld kon de wedstrijd beginnen. De groene soep lag echter nog steeds op mijn stek. De dobber wilde maar moeizaam gaan zakken. Het groene vuil bleef ook nog op mijn haakje hangen, zodat ik het eerste uur niet veel vis ving. Gelukkig ging het na dik anderhalf uur een beetje stromen waardoor de erwtensoep van mijn plek af dreef.  Bij de degenen waar de erwtensoep op de plek kwam te liggen was de beet meteen verdwenen.

De beet zat er nog niet veel in, op de korte lijn kreeg ik maar moeizaam een paar beetjes. En ook op de lange lijn zat het tempo er nog niet in. Ik probeerde de frequentie van het bijvoeren iets op te hogen, maar dat bleek een niet zo’n strak plan. De beten vielen daarna compleet weg. Na enige tijd weer op de korte lijn proberen en daar kreeg ik zowaar beet. Na vijf kleine visjes vielen de beten weer volledig weg, zodat ik op de lange lijn was aangewezen. Zo was het gedurende de wedstrijd steeds schakelen tussen de lange en korte lijn. Het kantstokje nog even geprobeerd, maar ook daar was geen beet te krijgen.


Mijn buurman op rechts op D16, Klaas Mozes, zat flink met lever en ander sterk stinkend spul, zijn aas te kwasten. Ik raakte bijna bedwelmd aan de waterkant en kreeg er ook geen eetlust van. Kennelijk werkte het, want hij ving een aantal mooie blieken en een dikke winde. Ik heb het even geprobeerd, maar ik kon de beet er niet in krijgen. Sterker nog, de vis leek dan helemaal te vluchten en mijn aas verschrompelde. Het eindsignaal klonk en ik wist dat dit geen hoge uitslag zou gaan worden.  Mijn teamgenootjes konden nog een aantal mooie uitslagen neerzetten, zo visten Nick en Sjaak een vijf, maar Coen een zeventien en Harry ook ergens in de dubbele cijfers. Dit ging hem dus niet meer worden. Wel knap dat Evezet Trabucco weer weet te winnen, proficiat heren!


Zondag moest ik weer vroeg uit de veren, want ik zou gaan helpen met het baarsvissen. Zoals ik al eerder schreef draai ik mee met het bestuur van VNK. Ik ben geen bestuurslid, maar we kijken hoe het dit jaar gaat.  De wedstrijd waar het om ging was de harddraverij baarswedstrijd van VNK. Maar het baarsvissen in razend populair in Noord-Holland, er deden maar liefst bijna 50 deelnemers aan mee. Waar je met witvissen je hele auto moet volgooien met materialen ben je met baarsvissen al snel klaar. Een 4-tal korte hengeltjes, een lange stok, aas en een emmer volstaat wel. Een sessie bestaat uit 20 minuten, na die 20 minuten word je verkast naar een andere stek. Kortom, je bent niet veroordeeld, zoals bij het witvissen aan één stek. En dat vergroot beslist je kansen. 


Het gaat er dan ook vrij gemoedelijk aan toe, het is vrij actief vissen en de gevangen visjes kun je zien zwemmen in de emmers. Diverse kinderen kwamen ook kijken hoeveel er werd gevangen. Er was zelfs een jeugdige baarsvisser van 8 jaar die ook aardige meedeed. Baarsspecialisten Henk Roos en Nico Pronk waren ook van de partij en hen op baars te zien vissen is een lust voor het oog.  Met Henk nog afgesproken om een sessie met hem te gaan vissen.

Kortom, het lijkt mij wel leuk om een keer hier aan mee te doen. Je leert er beslist van, want de aaspresentatie en tactieken zijn wel iets anders dan die bij het witvissen. Ik weet bijna zeker dat deze tactieken bruikbaar zijn in het witvissen. Kortom, je bent bij het vissen nooit te oud om te leren.           

Tot hoorns of aan de waterkant.

Ronald Nannings



Terug

17-09-2018
http://www.topdobbers.nl
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
http://www.fishmatrix.co.uk/
blank
http://www.johnkooijhengelsport.nl
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
http://www.evezet.nl
blank
http://www.hemuhengelsport.nl
blank
http://www.frenkiesdobbers.nl
blank
http://www.petervdwillik.nl
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
http://www.garbolino.fr
blank
https://www.woutvanleeuwen.nl/
blank
http://www.hengelsportfauna.nl/
blank
http://www.jvbaits.nl
blank